e-narkotyki

 

 

     

Uzależnienie

Narkotyki

stymulanty OUN

hamujące OUN

opioidy

kannabinoidy

barbiturany

halucynogeny

Słowniczek

O stronie

Bibliografia

Linki

Kontakt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Mapa serwisu


Kannabinoidy

Mają dzięki swemu odmiennym właściwościom niż „typowe” halucynogeny takie jak LSD trudno czasami zakwalifikowane jako substancje psychozomimetyczne i bywają niekiedy omawiane jako oddzielna grupa.

Konopie (Cannabis sativa) jest szeroko rozpowszechnioną rośliną w tropikalnych strefach globu: Afryce Południowej i Północnej, Afryce i Azji Południowo - wschodniej. Wyróżnia się wiele różnych odmian konopi: Cannabis americana, Cannabis indica, lecz jest to w zasadzie ta sama roślina, która jedynie różni się zawartością żywicy i liści w zależności od regionu i od kraju w danym regionie. Kwitnące i owocujące wierzchołki z dodatkiem liści są produktem handlowym, gdyż zawierają duże ilości związków zwanych kannabinolami, wśród których są substancje psychoaktywne. Nie zawierają ich natomiast nasiona i łodygi, które wyrzuca się albo pozyskuje z włókna. Okazy rosnące w wilgotnym gorącym środowisku wrastają na wysokie rośliny, z których można uzyska sporo włókien , zaś uprawiane w suchym gorącym klimacie szczególnie obfitują w żywicę wydzielaną przez kwiatostany żeńskie. Do otrzymania produktu wysokiej jakości, przeznaczonego do sprzedaży używa się jedynie owocujących i kwitnących szczytów rośliny, a nasiona i łodygi usuwa się. Produktem o wysokiej jakości jest Sinsemilla – po hiszpańsku „bez nasion”, wytwarzana w Ameryce Południowej i Północnej. To żeńskie okazy nie zapylone, a więc nie wytwarzające nasion. Zawierają one większe ilości substancji psychoaktywnej (tetrahydrokannabinolu) niż rośliny, które uległy zapyleniu i wytworzyły nasiona.

Konopie są rośliną jednoroczną , rozdzielnopłciową. Osiągają od 0.5 do 2.5 metra, a niektóre okazy dochodzą nawet do 7 metrów. Mogą rosnąć na różnych glebach. Wysiewa się je w kwietniu lub maju. Osobniki męskie zakwitają wcześniej już po 10 – 12 tygodniach. Do tego czasu odróżnienie roślin żeńskich od męskich jest niemożliwe. W ciągu 12 godzin wszystkie kwiatostany otwierają się i roślina kończy swoją egzystencje, zaczyna usychać. Zaś u osobnika żeńskiego może to przebiega w dwojaki sposób , w zależności od tego czy roślina została zapłodniona czy nie.

Ojczyzną konopi jest Azja. Należą do najstarszych roślin uprawianych przez człowieka. Pierwsze wzmianki o konopiach pochodzą z chińskiego rękopisu z XXVIII wieku p.n.e. Wymieniane są też w kulturze staroindyjskiej. Były używana jako roślina włókiennicza i lecznicza. Scytowie przywieźli konopie do Azji Mniejszej i Europy  w XV wieku p.n.e. Starożytni Grecy uprawiali konopie w III wieku p.n.e. na wyposażenie statków w liny. W średniowieczu konopie dotarły do Afryki Północnej a w XVI wieku do Ameryki.

Z włókien osobników męskich wytwarza się tkaniny, a włóka osobników żeńskich nie gniją w wodzie i wytwarzane są z nich liny morskie i górskie. Nasiona  zawierają  obok białka dużo tłuszczu i używa się jako olej konsumpcyjny lub paliwo. W lecznictwie wykorzystywano nasiona dla ich działania przeciwbólowego, moczopędnego i nasennego. Szczyty kwitnących  żeńskich okazów wydzielają żywicę i ma ona już inne zastosowanie…

Żywica produkowana jest głównie w dwóch regionach świata: w krajach południowej i wschodniej części Morza Śródziemnego oraz na subkontynencie indyjskim. Żywice produkowane w obu regionach różnią się, gdyż są otrzymywane innymi metodami.

Olej haszyszowy to ciekły ekstrakt materiału roślinnego lub żywicy uzyskany przy użyciu olejów roślinnych jako rozpuszczalników. Ma on barwę brązową lub zieloną w zależności od dojrzałości materiału roślinnego i charakteru rozpuszczalnika. Jeśli jest zielony to buł przygotowywany z materiału roślinnego, zaś kolor brązowy wskazuje że wykorzystano żywicę.

Cannabis sativa zawiera 400 składników, z których 60 jest kannabinoidami. W największych ilościach występuje  Δ9 tetrahydrokannabinol (Δ9THC),który jest też najbardziej aktywnym składnikiem. Dawka skuteczna czystego THC wynosi 0.2-0.5 mg/kg masy ciała.

Jego przeciętna zawartość w różnych produktach Cannabis wynosi:

  • marihuana (produkty roślinne) – 0.5 -3%
  • haszysz (żywica) – 2 – 10 %
  • olej haszyszowy – 10 – 30 %

Wartości procentowe są  jedynie orientacyjne ponieważ mogą znacznie się różnić w zależności od „producenta”, gdyż przerabia się je różnymi sposobami po drodze wzbogacając i zagęszczając oraz przygotowując produkt do przemytu.

W konopiach oprócz Δ9 tetrahydrokannabinolu (Δ9THC) występuje też

  • kannabinol (CBN)
  • kannabidiol (CBD)
  • kannabichromen (CBC)
  • kwas kannabinolowy (nie występuje  w oleju haszyszowym)

 Kannabinole działają na układ nerwowy. Efekty zależą od

  • ile THC zawiera  dawka
  • wcześniejszych doświadczeń
  • oczekiwań wobec efektów
  • okoliczności w jakich jest zażywana
  • sposobu w jakim jest przyjmowana
  • czy używa się jej z alkoholem

Kannabinoidy wpływają na emocje, percepcję, motywację. Wprawiają w miły nastrój podobny po spożyciu alkoholu. „High” pojawiający się na początku to uczucie euforii, niekontrolowany śmiech, brak rachuby czasu (spowolniony upływ czasu) i śmiech bez powodu. Później użytkownik staje się zrelaksowany, rozluźniony i zadowolony, ogarnia go stan przypominający sen. Ale jednocześnie wyostrzają się zmysły i nasila się percepcja bodźców słuchowych i wzrokowych. Usuwa to nudę i wprowadza umysł w trans.

Dla niektórych palenie marihuany nie wywiera żadnego efektu , tzn. nie doprowadzają do stanu euforii, u innych zaś wywołuje nieprzyjemne odczucia jak niepokój.

 Dwie stale pojawiające się cechy zażywania to:

Ø      rozszerzenie naczyń szczególnie spojówek daje charakterystyczne zaczerwienienie oczu

Ø      wzrost częstotliwości akcji serca zawiązany z pobudzeniem układu współczulnego (w wyniku powyższych ciśnienie krwi może się zmniejszać w pozycji pionowej)

Mogą również  rzadziej pojawić się objawy bardziej niepokojące (duże dawki)

-osłabienie i drżenie mięśni

-wzmożenie głębokich odruchów ścięgnistych

-katalepsja – utrzymanie, nadanej nienaturalnej pozycji

Obiektywna ocena za pomocą testów psychologicznych dowodzi zaburzeń pamięci krótkotrwałej i  uczenia się. Upośledzenie sprawności umysłowej może odbijać się na wynikach w szkole i w pracy. Nie ma dowodów, że powoduje uszkodzenia neuronów w mózgu lub powoduje jakieś trwałe zmiany w jego funkcjonowaniu, choć marihuana jest posądzana o wywoływanie „zespołu braku motywacji” (amotivational syndrom). To nie jest żadna oficjalna choroba,  określa ona zachowanie przewlekłych miłośników marihuany, którzy stracili zainteresowanie szkołą, pracą lub innymi ukierunkowanymi zajęciami. Pojawia się brak skuteczności działania oraz trudności w wykonywaniu codziennych czynności. Oczywiście na razie nie ma wyraźnych dowodów wskazujących na zależność tego stanu od sporych ilości marihuany. Jedno jest jednak pewne: zaburzenie koncentracji i  koordynacji ruchów połączone ze zwiększoną pewnością i zadowoleniem z siebie czynią kierowcę  pod wpływem marihuany niebezpiecznego na drodze.

Inne właściwości kannabinoidów:

  • ma działanie przeciwbólowe, co stwarza nadzieję na wykorzystanie go łagodzenia bólów pooperacyjnych, neuropatycznych oraz bólów związanych z chorobą nowotworową

  • ma działanie przeciwwymiotne – co zostało wykorzystane w syntetycznym środku Nabilonie stosowanym do łagodzenia mdłości i wymiotów spowodowanych podawaniem leków przeciwnowotworowych

  • wzmożenie apetytu  
  • kannabidiolowi oraz innym syntetycznym agonistom przypisuję się działanie neuroprotekcyjne w leczeniu uszkodzeń mózgu związanych z udarem.   

Metabolizm:

           W surowicy wiąże się  z lipoproteinami i albuminami. Stężenie THC w osoczu obniża się szybko, początkowo wysokie spada szybko. THC jako wyjątkowo lipofilny jest szybko rozprowadzany do tkanek bogatych w tłuszcz, głównie tkanki tłuszczowej i uwalnia się z niej przez szereg dni przez co jego okres półtrwania jest długi – przekracza 20 godzin.  THC pozostaje w organizmie przez wiele godzin od przyjęcia, mimo że jego działanie relaksujące utrzymuje się przez około 3 godziny. THC ulega w organizmie intensywnym przemianom i do mocz przechodzi zaledwie 1% niezmienionego związku. Już podczas palenia jest wdychany THC jest metabolizowany przez tkankę płucną (jako lipofilny „utknął” w surfaktancie), a po spożyciu doustnym wywarów z THC jest intensywnie „przerabiany” przez wątrobę, gdzie przyłączane są grupy hydroksylowe i karboksylowe. Niewielka ilość ulega w przemianie do 11 hydroksy THC będącego substancją bardziej aktywną niż sam THC. Większość THC przekształca się w nieaktywne metabolity. Najważniejszym jest kwas 11nor Δ9 tetrahydrokannabinolo   - 9 karboksylowy ( 9 karboksy THC). To właśnie  jego obecność w moczu jest najpewniejszym dowodem stosowania preparatów Cannabis. Jego wydalanie trwa dość długo. U osobnika korzystającego okazjonalnie (2 razy w tygodniu) można wykryć go rzez kolejne 1 – 3 dni, a po przewlekłym zażywaniu nawet tydzień i dłużej. Wynik dodatni moczu na przyjmowanie kannabinoidów może też wychodzić u osób biernie eksponowanych na dym ze „skrętów”. Na stężenie narkotyków w moczu oddziałuje wiele czynników przede wszystkim ilość wypitych płynów. Jego stężenie w moczu po obfitym „nawodnieniu” może zmieniać się nawet 10 razy i po przekroczeniu progu czułości może dać wynik ujemny, mimo palenia „trawki”.

Marihuana to suszone liście i kwiatostany konopi

Inne nazwy:

 Pot, Weed, Loco – Weed, Hash, Tea, Gandzia, Marycha, trawka, Jointy, Skręty, Reefer – odnoszą się do papierosa z marihuaną

Podawana:

  • palona w postaci papierosów (skrętów - jointów), w fajkach lub fajki wodne wdychanie są zawarte w dymie substancje czynne

  • doustnie - spożywanie czubków roślin, a także liści, używanie ich jako przypraw do potraw

Znane są dobroczynne cechy tego narkotyku wykorzystywane od dawna:

  • terapia bólu jako środek analgetyczny
  • zmniejszenie spastyczności i ataksji towarzyszącej stwardnieniu rozsianemu
  • obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego jaskrze
  • zwalczanie nudności przy chemioterapii
  • zwiększenie apetytu u pacjentów z AIDS i z rakiem , aby zapobiec wyniszczeniu
  • rozszerzenie oskrzeli u astmatyków

Mechanizm działania:

Kannabinoidy działają na układ  nerwowy poprzez  selektywne receptory. Dzisiaj to stwierdzenie wydaję się oczywiste, ale jeszcze ponad 20 lat temu mechanizm działania ich był niejasny i powszechne było przekonanie, że ich aktywność farmakologiczna przypomina anestetyki wziewne czyli oparta jest na ich dużej lipofilności. O prawdopodobnym mechanizmie receptorowym zaczęto przypuszczać po porównaniu działania biologicznego par enancjomerów. Okazało się, że istnieje różnice w sile działania co wskazywało na stereospecyficzność mechanizmu na udział receptorów. Te udało się wyizolować w 1987 roku. Od tej pory znane są receptory CB1 i CB2. Receptory CB1 zostały znalezione w dużych ilościach w mózgu, głównie na:

Ø      jądrach podstawy – szczególnie mającymi związek z układem mezolimbicznym, kontrolujących układ nagrody

Ø      hipokampie –zaburzenia pamięci

Ø      korze mózgu

Ø      móżdżku – skutkuje to zaburzeniami koordynacji i sprawności ruchowej

Ostatnio zidentyfikowano CB1 również na tkankach obwodowych :

§         Śledziona

§         Migdałki

§         Komórki układu immunologicznego

§         Jądrach

§         Jelicie cienkim

§         Pęcherzu moczowym

§         Komórkach mięsni gładkich naczyń mózgowych

§         Presynaptycznych odcinakach zakończeń współczulnych

Receptory kannabinoidowe hamują uwalnianie neurotransmiterów, są przedstawicielami receptorów związanych z białkiem G, hamują cyklazę adenylową, aktywują kanały potasowe i blokują kanały wapniowe. Hamowaniem przekaźnictwa przypominają opioidy, więc na szczęście stosunkowo mało jest tych receptorów w pniu mózgu (tam jest ośrodek oddechowy), więc nawet przy przedawkowaniu występuje stosunkowa niska umieralność z powodu depresji oddychania (inaczej niż w przypadku opioidów).

Ich rozmieszczenie jest nieprzypadkowe i odpowiada działaniu farmakologicznemu. Osłabiona sprawność ruchowa to wpływ na móżdżek i istotę czarną, tutaj zaburzenia motoryczne występują pod postacią zaburzeń koordynacji i równowagi. Osłabione zapamiętywanie należy wiązać z hipokampem, a jądra podstawy należące do drogi mezolimbicznej związane są z układem wzmocnienia dodatniego.

Odkrycie receptorów kannabinoidów zmusiło badaczy do poszukiwania endogennych związków łączących się z nimi. W ustroju endogennymi substancjami działającymi na nie jest niedawno odkryty anandamid – pochodna kwasu arachidonowego. Jego nazwa od sanskryckiego słowa ananda oznacza błogostan. Wywołuje on identyczny efekt jak wcześniej poznani agoniści receptorów kannabinoidów zarówno na cyklazę adenylową i  kanały jonowe, jak i na obserwowane objawy: hipotermia, analgezja, zmniejszona ruchliwość, katalepsja. Sam anandamid ma niskie powinowactwo do receptorów CB1, co pozwala przypuszczać, że są prawdopodobni inni agoniści. Znaleziono rzeczywiści kolejną endogenna substancję 2-arachidonologlicerol (2-AG), który jednakże wykazuje niskie powinowactwo do receptora CB1. 

W ciągu ostatnich lat badań nad działaniem kannabinoidów, odkryto nie tylko receptory CB1, CB2 oraz znaleziono naturalnie występujące w organiźmie ich agonistów, ale jeszcze sztucznie zsyntezowano szereg egzogennych agonistów, które pozwoliły na dokładne prześledzenie rozmieszczenia receptorówCB1 i CB2 w całym organizmie. Dodatkowo otworzyło to nowe drogi do poszukiwania ich leczniczych zastosowań, szczególnie przeciwbólowych. Ukazuje to inny obok, opioidowego  endogenny układ kontroli bólu. Oba te endogenne układy kannabinoidowy i opioidowy to system swoistych receptorów (μ ,κ, δ dla opiatów i CB1, CB2 dla kannabinoidów) oraz endogenni agoniści (endorfin, enkefalin ala opiatów oraz anandamidu i 2-AG dla kannabinoidów. W obu przypadkach mamy też do czynienia z psychoaktywnymi substancjami izolowanymi z roślin.

Jak działa:

Marihuana wprowadza w stan zadowolenia, niewrażliwości na nieprzyjemne bodźce, po czym następuje zamroczenie, drętwienie kończyn i w końcu senność

Czy uzależnia?

Tolerancja i uzależnienie może rozwinąć się podczas dłuższego stosowania dużych ilości. Objawy odstawiennie są obserwowane u ludzi po nagłym zaprzestaniu regularnego użytkowania. Nie są niebezpieczne ani na tyle przykre, aby silnie zachęcały do zapalenia skręta (tak jak w przypadku heroiny)

  • niespokojność
  • drażliwość
  • średnie pobudzenie
  • bezsenność
  • nudności
  • tachykardia
  • potliwość

Niebezpieczeństwa przy długim stosowaniu:

  • zawiera sporo kancerogenów, sugeruje się że może odgrywa rolę w wywoływaniu raka głowy lub szyi. Palenie marihuany codziennie wywołuje podobne zmiany molekularne, jakie obserwuje się podczas palenia papierosów. Marihuana w porównaniu z nikotyną zawiera o 50% więcej kancerogenów ponadto THC przyczynia się do wzrostu nowotworów poprzez osłabienie systemu odpornościowego

  • spada  poziom testosteronu i ilość spermy

  • u „zapalonych” użytkowników pojawić się mogą te same następstwa co u palaczy tytoniu: zwiększona zapadalność na infekcje płuc, obstrukcja dróg oddechowych, płaskonabłonkowa metaplazja w drogach oddechowych.

Całkowity szkodliwy wpływ ustalić trudno, gdyż stosowane są często z alkoholem, papierosami i innymi narkotykami.

 Rozpoznajemy:

  • pozostałości palone marihuany w jamie ustnej
  • zapach palonej marihuany
  • chroniczne zaczerwienienie oczu
  • słodki, mdły zapach marihuany na ubraniu lub w pokoju
  • brązowe plamy na palcach
  • głupawy chichot
  • zwiększony apetyt

 Czego szukać:

·         małe fajki z porcelany

·         bibułki do papierosów (do robienia skrętów z marihuany)

·         kadzidełka (by przysłonić zapach marihuany)

·         celofanowe torebki z pozostałościami listków, łodyg i nasion podobnych do przyprawy oregano lub suszu z zielonej pietruszki

·         brązowe i/lub zielone nasiona w kieszeniach

Strona główna  
Jura.art.pl - serwis jurajski
  Copyright © Kraków 2005